برگزاری سیزدهمین جلسه کارگروه راهبری توسعه سیستمهای مدیریت انجمن مدیریت کیفیت ایران
در این جلسه، تأکید بر اهمیت مدل بلوم در تدوین استراتژیهای آموزشی و تربیتی و کمک به توسعه همهجانبه یادگیری بود.
سیزدهمین جلسه کارگروه راهبری توسعه سیستمهای مدیریت انجمن مدیریت کیفیت ایران در 22 مرداد بهصورت حضوری و آنلاین برگزار شد. در این نشست، دکتر احسان، دبیر کارگروه، به موضوع «سازمانهای یادگیرنده» پرداخت و با اعضا به تبادل نظر نشست. سازمان یادگیرنده به شرکتهایی اطلاق میشود که با استفاده از ساختار و استراتژی مناسب، امکان یادگیری برای اعضا را فراهم کرده و بهطور مداوم خود را متحول میکنند. این سازمانها قادر به ایجاد، کسب و انتقال دانش هستند و رفتارهای خود را به نحوی تعدیل میکنند که منعکسکننده دیدگاههای جدید باشد.
در ادامه جلسه، مدل یادگیری بلوم و مزایای آن مورد بررسی قرار گرفت. مدل بلوم یک چارچوب طبقهبندی آموزشی است که به سه حوزه اصلی تقسیم میشود:
1. حوزه شناختی: این حوزه به توسعه دانش و مهارتهای فکری اختصاص دارد و شامل شش زیرمجموعه است:
– دانش: شامل کسب اطلاعات و حقایق اساسی است.
– درک مطلب: به فهم کامل اطلاعات جمعآوریشده در مرحله دانش اشاره دارد.
– کاربرد: بر استفاده بهینه از دانش و مفاهیم تأکید دارد.
– تجزیه و تحلیل: به تحلیل اطلاعات، نتیجهگیری و درک روابط بین اجزای مختلف میپردازد.
– ارزیابی:شامل قضاوت بر اساس دادهها و نتیجهگیری از اطلاعات ارائهشده است.
– خلق نتایج: ایجاد نتایج جدید بر اساس برنامهریزی و طراحی یک کاربرد واقعی را شامل میشود.
2. حوزه عاطفی: این حوزه بر عواطف و احساسات مرتبط با موضوعات متمرکز است. زیرشاخههای این حوزه شامل پذیرش، واکنشگری، ارزش و سازماندهی است. این بخش از مدل به پرورش تواناییهای احساسی و شخصیتسازی فردی در موضوعات یادگیری میپردازد.
3. حوزه روانی–حرکتی: این حوزه بر هماهنگی و ارتباط بین حرکات فیزیکی و مغزی تمرکز دارد. در این بخش، دانشآموزان برای هماهنگی اندامهای حسی و حرکتی خود تمرین میکنند. نمونههایی از این حوزه شامل نواختن پیانو، دستورزی یا ساخت کاردستی است که به تقویت مهارتهای حرکتی و هماهنگی عصب و عضله میپردازد.
در این جلسه، تأکید بر اهمیت مدل بلوم در تدوین استراتژیهای آموزشی و تربیتی و کمک به توسعه همهجانبه یادگیری بود.
